على اكبر قرشى بنابى

16

تفسير احسن الحديث (فارسى)

25 - آيا زمين را كافى قرار نداديم ؟ 26 - براى زندگان و مردگان ؟ 27 - و در آن كوه‌هاى محكم و مرتفع قرار داديم و شما را از آبى گوارا آب داديم 28 - واى در آن روز بر مكذبين 29 - برويد به طرف عذابى كه تكذيب مىكرديد 30 - برويد به طرف سايه‌اى كه داراى سه شعبه است 31 - گوارا نيست و از شعله آتش باز نمىدارد 32 - آن آتش شراره‌هايى مانند قصر مىاندازد . 33 - گويى آن شراره‌ها شتران زرد رنگ هستند 34 - واى در آن روز بر مكذبان 35 - اين روزى است كه سخن نمىگويند . 36 - اجازه داده نمىشود تا اعتذار كنند . 37 - واى در آن روز بر مكذبين 38 - اين روزى است كه شما و گذشتگان را جمع كرده‌ايم 39 - اگر حيله‌اى داريد حيله‌ام كنيد . 40 - واى در آن روز بر مكذبين كلمه‌ها مهين : هون ( بضم - ه ) و هوان و مهانت : خوارى مهين . حقير ، آنچه به حساب نيايد . قرار : قرارگاه . و قرار و ثبات . در اينجا معناى اول مراد است . مكين : داراى مكانت و منزلت . إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَكِينٌ أَمِينٌ قدر : ( بر وزن شرف ) : اندازه و توانايى . آن در « فقدرنا » به معنى توانايى است . كفاتا : جمع كردن و گرفتن . « كفت الشيء الى نفسه : ضمه و قبضه » آن